هنگامی که نغمه ی موسیقی از هر گوشه به گوش می رسد

در ان هنگام

                       به یادت خواهم بود !

هگامی که کبوتر پر شکسته در آسمان بی آشنا می ماند

هنگامی که پروانه سوخته بال در راه شمع جان می سپارد

                      به یادت خواهم بود !

آری . . .

                     به یادت خواهم بود !

امیدوارم هیچ وقت قلبت نشکنه . با آرزوی خوشبختی برات . .

هرکی جدا کرد تورو از من الهی غصه بگیره

توی تنهایی و غربت بی کسو بی یار بمیره.

بی تو از حسرت دوریت دل من داره میمیره

تا تو برگردی دوباره دل من اروم بگیره.

"امید به ناحق به دست عشق کشته شد-یادش گرامی

امید جان سلام شرمنده عزیز من بعد از 5ماه تازه الان اپ کردم

چرا این حرفاتو زدی خیلی ناراحتم کردی انگاری من بازم مثله همیشه دیر رسیدم.

خواهش میکنم یه بار دیگه فقط به بار دیگه به من سر بزن کار مهمی باهات دارم.

امید جان نمیدونم کدوم نامردی اینجوری تورو ناراحت کرده ولی تو نباید خودتو از بین ببری.

عاجزانه ازت میخوام یه بار دیگه واسم نظر بزاری همین.

آشناي غم تنهايي من داغ دستان مرا باور کن
که براي تو چنين مي سوزد روح لغزنده شبهاي مرا باور کن
که به ياد تو چنين مي شوردطپش قلب مرا باور کن
که به نام تو چنين مي کوبد نازنين باور تنهايي من
شعله قلب مرا باور کن رقص آتش شدن و بودن را
تو بيا قاصدک بوته آرام خيال در ميان غم وغوغاي وصال
مرگ مرداب مرا باور کن!

خواستم به کسی روی کنم شاید فراموشت کنم

زندگی شاید ندارد باید فراموشت کنم

کی گفته بود که تنهام وقتی تورو ندارم بازم می گم بدونی منم خدایی دارم

بس که ديوار دلم کوتاه است , هرکه از کوچه ي تنهايي من مي گذرد به هواي هوسي هم

که شده , سرکي مي کشد و مي گذرد ....

آنكه مست آمد و دستي به دل ما زد و رفت در اين خانه ندانم به چه سودا زد و رفت خواست تنهايي ما را به رخ ما بكشد تنه اي بر در اين خانه ی تنها زد و رفت

نه دلم تنگ نشده  واسه ی دیدن تو .واسه بوی گل یاس .واسه عطر تنه تو

نه دلم تنگ نشده واسه بوسیدن تو.واس وسوسه ی چشمای روشن تو

چرا دلتنگ تو باشم؟چرا عکستو ببوسم؟

چرا تئو خلوت شبهام چشم به رات بدوزم؟

چرا یاد تو بمونم تویی که نموندی پیشم؟

می دونم تا اخر عمر من دیگه عاشق نمی شم

نه دلم تنگ نشده واسه دیدن تو .واسه بوی گل یاس واسه عطر تنه تو!

در تنهایی خود لحظه ها را برایت گریه کردم

در بی کسیم برای تو که همه کسم بودی گریه کردم

در حال خندیدن بودم که به یاد خنده های تلخ و سردت گریه کردم

در حین دویدن در کوچه های زندگی بودم که ناگاه به یاد لحظه هایی که بودی و اکنون نیستی

ایستادم و ارام گریه کردم

ولی اکنون می خندم اری می خندم به تمام لحظه های بچگانه ای که به خاطرت اشکهایم را

قربانی کردم

نفهمیدم که چشم تو بهم خیانت می کنه .پیشه غریبه ای ازم شکایت می کنه

یه روز دلو دادم بهت امروز می خوام پس بگیرم.

من میرم بسه دیگه طاقت موندن ندارم.بین این همه گناه حس واسه نوشتن ندارم

بزرگترین گناه من باور عشقت بودو بس.این اخرین نوشتمه همراه اخرین نفس!